24 februari Queenstown - thrill city

We doen een kort tochtje vandaag Te Anau - Queenstown. Queenstown lig aan een meer en geeft het gevoel van een badplaats. In Queenstown kun je op elke straathoek een extreme activity boeken. Bungy jumps, canyon swings, als het je hartslag maar doet toenemen. Wij boeken de meest hartvriendelijke attractie de shotover jet. Deze jetboat kan over heel laag water varen. De bestuurder ziet het als z'n levenswerk zo dicht mogelijk langs de randen van de shotover Canyon te scheuren. Hoe harder er geschreeuwd wordt, hoe beter. De Israelische vrouw die naast Dype zit, neemt dit ter harte...Ze doet dit om aan haar kleindochters te laten zien hoe flink hun oma nog is.........Later zegt ze .....I didn't even scream this loud when givin' birth......hahahaha

'S Avonds kijken we de film Surf's Up.....over een pinguinsoort die ook in Australie voorkomt. Met van de lange gele wimpers. Deze pinguin verdwijnt van januari tot en met juli, wij hebben ‘m dus alleen in de film gezien.

25 februari Mount Cook

Vandaag maken we de op een na laatste rit met onze witte bolide. Het is naar Mount Cook (hoogste berg van NZ) en dat belooft dus heel wat klimmen en dalen. Het tegendeel blijkt echter waar, want het is een superrelaxte weg om te rijden. Het landschap is ook hier weer totaal anders, op sommige bergen groeit alleeneen soort mos en zie je af en toe een wat struikgewas. We logeren in de Hermitage, waar we vanuit onze kamer direct uitkijken op Mount Cook. In de kamer worden we gewaarschuwd voor Kea's het zijn cheeky birds, they are not dangerous, but their beak will go through your skin (?!?) legt de receptionist uit. Alle gasten worden ontraden de vogels te voeren. Het hotel kent deze vogels, want de volgende dag is een cola fles die wij op het balkon hadden neer gezet, verdwenen....cheeky birds indeed.

De volgende dag maken we een wandeling van 5 uur (ik wil de tijd er toch even bij vermelden ;-) naar de Hooker valley (nogmaals die namen verzin ik niet zelf). Het laatste stukje is echt op een aardige hoogte langs de rand van een berg, dit vind ik het spannendste tot nu toe. Als we na het eten terugkomen hebben we een kleine Kea invasie. Ze zijn met z'n drieen en klimmen op het zitbankje op ons balkon, eentje is zelfs zo cheeky dat die de vensterbank op klimt en met zijn bek tegen het raam aantikt. Het blijkt dat de buren deKea's met voedsel lokken (om ze goed op de foto te zetten) en nu komen ze dus even bij ons kijken wat er te halen valt.