21 januari 2010

Vandaag verlaten we de outback! Ik vond het geweldig, maar vind het ook leuk dat we weer wat anders gaan doen. Op het vliegveld in Alice Springs komen we Du nog tegen. We vliegen samen naar Melbourne en wij vliegen dan direct verder naar Sydney. Du heeft kaarten voor Melbourne Open gekocht, Dype en ik proberen ‘m over te halen om te gaan streaken en heel hard onze namen te roepen....hij ziet het nog zitten ook. De volgende dagen kijken we in spanning naar Australian Open....helaas onze Koreaanse vriend stelt teleur.

Na twee korte vluchten zitten we in Sydney. We zitten in Kings Cross, zeg maar de onderbuik van Sydney. De lichten Girls, Girls, Girls knipperen ons tegemoet en het ontwijken van junks en de dronkaards is hier een sport te noemen. Het is zeg de Nieuwmarkt - Ozzie style.

Daarna eten we in Chinatown en nog lekkerder dan we in Hong Kong gedaan hebben . Het gaat er steeds beter uitzien, want tot nu toe kan Sydney ons niet echt bekoren, Het type randfiguur lijkt hier z'n oorsprong te hebben, de trein is vies, je gaat bijna terug verlangen naar de Outback....hmmm(???)

22 januari 2010

De volgende dag vroeg op, we maken een ontbijtje in het hotel en gaan op pad. We hebben een OV Pas gekocht, die ook voor alle ferries geldt,we spreken af om ze allemaal te pakken (ook hier blijven we Nederlanders ;-). We gaan naar de Circular Quay. Als we met de trein daar aankomen, zie ik ze meteen......... het Opera House en de Harbour Bridge. Mijn liefde voor Sydney groeit. In nog geen week tijd zien we met onze eigen ogen niet alleen ‘de Rock der Rocks', maar ook deze twee Australische iconen. Dype begint met z'n fotosessies. We nemen een paar ferries en zien de haven van verschillende kanten. Daarna gaan we naar The Rocks, het is een historische buurt van Melbourne (de oudste straat). We eten op de nightmarket, echt een geweldig fenomeen. Nu proberen we een keer Ethiopisch.....superlekker. (voor alle hindoestanen, als je ooit in het buitenland je moeders homecooking mist, ga dan op zoek naar een Ethiopisch restaurant....Echt een aanrader). Daarna gaan we nog naar de Darling Harbour. Een supergezellig haventje met allemaal uitgaansgelegenheden en straatartiesten.

Als we terug naar het hotel lopen zien we nog hele grote vogels vliegen, echt groot....Zijn dit vogels of zijn dit enorme vleermuizen....Dype lacht me uit, ik zie overal gevaar....we lopen nog even door Chinatown (ook weer een nightmarket) en dan lekker slapen.

23 januari / 24 januari 2010

De laatste dagen staan Manly Beach en Bondi Beach op het programma, dat doen we natuurlijk ook per ferry! Als we bij de Circular Quay zijn, speelt een saxofonist, Is this love van Bob Marley (ons liedje!!) Ik vind het superromantisch, Dype vindt het toeval (?!).

Op Manly beach zijn roeiwedstrijden, wie zien allemaal jongeren met een zeekano (weet niet of dit zo heet, en anders zouden ze het zo moeten noemen) de zee in peddelen tot een bepaald punt en dan weer terugkomen. Sommige wedstrijden zijn in estaffette vorm. Er zijn verschillende wedstrijden en het strand staat dan ook vol met gespierde baywatch-achtige girls and boys......wij eten nog een ijsje en gaan weer terug....

Manly beach en Bondi beach zijn dé stranden van Sydney, daar waar de surfcultuur is begonnen. Ik denk dat de Photoshop-cultuur daar is begonnen, want de foto's van deze stranden zien er geweldig uit. In het echt valt het echter tegen. Bondi Beach (daar gaan we de volgende dag naar toe) is klein en ook niet echt mooi. Maar goed, het moet gezegd worden, wij hebben er ook niet gesurfd en gezwommen, misschien levert dat een heel andere ervaring op....(ik wil mijn surfminnende vriendjes en vriendinnetjes niet voor het surfboard stoten)

Ons laatste avondmaal in Sydney eten we in Darling Harbour. Daar zie ik ze weer en het zijn geen vogels, het is geen vliegtuig.......het zijn dus echt gewoon enorme vleermuizen.....Dype kijkt nu eens goed en geeft me gelijk. We kunnen ze niet op foto zetten (maar for the non-believers.....google ze! ...sydney / bats /darling harbour). Omdat ik dat geen vertrouwen heb in het sonar systeem van de vleermuis wil ik met een omweg teruglopen naar het hotel. Ik laat Dype (die vindt dat ik me aanstel) zelfs een CD kopen met verschrikkelijke house/aboriginal muziek, zodat we niet langs de vleermuizen hoeven te lopen.