We maken vandaag de oversteek naar het Zuidereiland. Op de boot leren we een nieuw scheldwoord. Son of a POME. Ik vraag aan een man wat zijn heritage is....en hij zegt dat z'n vader een POME was, na een vragende blik van mij, zegt hij....Those are the English .....it says Prisoner Of Mother England....but don't say that to the English......they won't like it...Met deze Son of a POME nemen we onze route op het Zuidereiland door (hij gaat met een groepje vrienden het eiland per motor verkennen). Hier en daar besluiten we onze route aan te passen. De afstanden zijn niet groot, maar de winds and curves en natuurlijk de stops onderweg, zorgen ervoor dat je hooguit 70 kilometer per uur kunt afleggen. Jammergenoeg vertelt hij ons dat de wegen op het Zuidereiland, net zoals die op het Noordereiland zijn,.....slik.... da's nou jammer.....

Als we aan de overkant zijn, rijden we naar Motueka (grenzend aan het Abel Tasman Park). Nog zo'n 160 km te gaan. Ik krijg behoorlijk te zenuwen van deze wegen...Ik leer een andere kant van mezelf kennen, Mevr Haas.......zeg maar Mevrouw Angsthaas.... voor ik het weet lopen Mevrouw Heimwee en Mevrouw Angsthaas hand in hand rondjes door m'n hoofd......Stilletjes vraag ik me af waarom we dit eigenlijk doen.....kilometers afleggen op dit soort wegen .....om dingen te zien, die ik al vanaf alle hoeken gefotografeerd heb gezien op het internet...lopen we onszelf niet gek te maken.......hmmm........ voor ik het weet zijn we in Motueka beland. We zitten in een supermooie chalet, die op een heuvel staat op een zonnebloemkwekerij (inclusief schitterend uitzicht). Mevrouw Heimwee is alweer snel verdwenen, Mevrouw Angsthaas is helaas wat hardnekkiger.

Motueka -Abel Tasman Park - 15 en 16 februari 2010

De dagen dat we in het Tasman park zijn, maken we twee wandelingen. Het water is kraakhelder en de strandjes zijn prachtig. De kustlijn loopt met de wisseling van het tij wel veertig meters terug. Het lukt ons zelf om een Pokeko (effe googlen, jongens!) op de foto te zetten. De laatste dag varen we (volgens de beschrijving in de brochure) langs een zeeleeuwenkolonie (van welgeteld drie zeehonden ;-) en zien we ook wat pinguins in het water zwemmen. We worden door onze boot afgezet en maken weer een supermooie wandeling. Tijdens deze twee uur doe ik een nauwkeurig grondonderzoek (ja, ik val weer eens) en schieten we onze geheugenkaart weer vol.