Motueka - Greymouth 17 februari 2010

Wie wat wil zien in NZ, moet kilometers afleggen. Daarom staan sommige dagen volledig in het teken van reizen. Vandaag is zo'n dag. Met 291 kilometer voor de boeg vertrekken we 's ochtends naar Greymouth. We rijden voorbij Punakaiki (ja, sorry ik verzin de namen niet zelf). Dit zijn de pannenkoekenrotsen, echt een natuurwonder, zo gevormd door de zee (zie foto). We zijn goed voorbereid met onze gele regenponcho's en kunnen ondanks de regen genieten van de rotsen en de blowholes! In Greymouth, is het een kwestie van koken en slapen.

Ice Age Greymouth - Fox Glacier 18 februari 2010

Het landschap is hier weer totaal anders dan we het in het noorden hebben gezien. Het wordt hier ruiger, de heuvels zijn minder bedekt...gelukkig zijn de wegen ook beter te doen. Maar het kan ook goed zijn dat we gewend raken aan dit wegennet. Onderweg begint het te regenen. De regen valt harder dan onze ruitenwissers aankunnen en we stoppen onderweg voor een kop koffie. We vragen aan de serveerster of ze denkt dat de regen aan zal houden en krijgen het verhelderende antwoord, you know when it rains, it rains......Als het iets minder regent, vervolgen we onze weg. De kreekjes en rivieren die we tot nu toe alleen in standje ´leeg´ hebben gezien, vullen zich met water. Op de bergen die we passeren zien we kleine watervalletjes ontstaan.....het maakt dit landschap alleen maar magischer...

Voordat we bij Fox Glacier aankomen, stoppen we 20 kilometer eerder en bezoeken we ook de Frans Jozef Glacier gletsjer. Dit is echt geweldig! Hier zijn we getuige van natuurkrachten die zich niets aantrekken van een kredietcrisis, of Obama president van Amerika is geworden, laat staan of wij het wegennet in NZ beangstigend vinden. Deze gletsjer verschuift al jaren zonder zich aan de rest van de wereld te storen. We lopen tot aan de voet van de Gletsjer. Je ziet overal van grote hoogte watervallen naar beneden komen en de bergwanden zijn donkergrijs bijna zwart......Bijzonder!

Als we daarna in Fox Glacier aankomen, blijkt er geen pinautomaat te zijn en moeten we dus 20 kilometer terugrijden om aan geld te komen..We komen hier een kleine Italiaan tegen die we op de luchthaven van Auckland hebben ontmoet, bij de Huka falls hebben gezien, in het Abel Tasmanpark tegen het lijf hebben gelopen en nu dus weer hier zien. Het is grappig hoe je op je route dezelfde mensen tegen blijft komen......De volgende dag hebben we een helikoptervlucht geboekt om de Fox Glacier van boven te bekijken. Je kunt het ook te voet doen (800 treden!!!) Maar wij hebben er graag een paar maanden sportschoolabonnementsgeld voor over om die treden niet te hoeven beklimmen. De bewolking hangt die middag alleen te laag boven de gletsjer. De toer wordt geannuleerd. Daarom maken we een wandeling naar de Fox Glacier. Wij vonden Frans Jozef indrukwekkender, ook omdat je daar dichter bij de voet van de gletsjer kon komen. Tijdens een andere wandeling komen we op een grote wiebelbrug terecht boven het water dat van de gletsjer afkomt en een rivier vormt. Het geluid van het water, de wiebelende brug......echt super.....

´S avonds gaan we eten in het centrum van Fox Glacier -Het is letterlijk niet meer dan drie restaurants, een supermarkt, een stuk of tien motels en twee organisaties die helikoptervluchten organiseren-. Als we op een tafel wachten komt een local met één been en een ruig uiterlijk naast ons zitten (het lijkt wel een scene uit een stripverhaal van Kuifje). Hij vertelt ons dat hij en zijn familie hier al driehonderd jaar wonen en dat alle tourbegeleiders f-ing idiots and liars zijn. Hij wijst naar een Maori die net is binnen komen lopen en deelt ons mede dat hij met zijn gespierde armen zo iemands zijn nek kan breken. Deze moordadige Maori heeft het vaak voor onze local opgenomen. Maar die hulp heeft onze local vriend eigenlijk niet nodig, want met z´n loopstok kan hij makkelijk iemand doodslaan. Gelukkig duurt het niet lang voordat de serveerster ons een tafel toewijst...

Fox Glacier - Wanaka 19 februari 2010

Vanochtend vertrekken we vanuit Fox Glacier. Onderweg is de weg bijna bezaaid met Possums, kleine wasbeerachtige beestjes. Het verbaast ons dat ze nog niet op de lijst van bedreigde diersoorten staan. Deze populatie laat het leven in grote getallen, we zien er wel dertig liggen. Op een stop onderweg zien we dat possum skin goed verkoopt à 40 dollar per beestje. Als we dat eerder hadden geweten....hadden we ons wagentje volgeladen hahahaha. In eerste instantie was de planning om tot aan Haast Junction te rijden. Maar onze Son of a POME (die van de boot) vertelde ons dat Haast niet meer dan een benzinestation en twee hotels is. Dit blijkt een waardevolle tip, want het is helemaal waar. We stoppen daar wel even voor een toiletstop en proeven een whitebait patty. Het is een gebakken eitje met daarin allemaal heel kleine witte visjes (niet bijzonder).

Onderweg naar Wanaka stoppen we nog bij the Blue Pools, dat ondanks zijn diepte, super helder is. Zie foto. Je ziet zelf onze schaduw op de bodem.

In Wanaka is het ook weer eten halen en slapen gaan.