14 maart 2010

Nog steeds niet fit, reizen we vandaag naar the Perhentians, where reality is a dream (zoals ze zelf zeggen) Gelukkig hebben we dit allemaal van te voren geboekt en hoeven we alleen maar met de juiste voucher op de afgesproken tijd en plaats te staan wachten. Ook wel even lekker. We komen hier na twee busritten van bij elkaar zes uur en een bootrit aan. De boot bracht ons al stuiterend naar de steiger van ons resort, Dype vond het geweldig. Dit is zo'n resort, all inclusive, huisje direct aan zee, dus even flink opknappen, lekker luieren en weer op krachten komen.....pfff soms kan reizen zoooo vermoeiend zijn.....;-)

15 maart 2010

Voor ons is dit op dit moment de ideale vakantiedag, we nemen de tijd om uit te rusten en onze dagindeling ziet er als volgt uit: 11.00 opstaan en douchen 12.30 lunchen, 14.00 de zee in, 16.00 douchen en een dutje, 19.30 diner buffet, 22.00 slapen. Heerlijk....! We doen het rustig aan, we voelen ons allebei nog steeds een beetje ziekjes en hopen hier weer op krachten te komen om de laatste drie weken ( wat gaat het snel!) nog volop te kunnen genieten.

16 maart 2010

In ons verblijf zitten twee snorkeling trips, we voelen ons nog steeds niet helemaal goed, maar we zitten op een stukje aards paradijs en willen het toch proberen. We gaan eerst naar Shark Point waar de black tip shark zich begeeft, wij zien ze niet, daarna gaan we naar een stukje waar je koraal en vissen kan zien. Volgens Dype is het prachtig, ik ga d'r niet in, tijdens de zoektocht naar de black tip shark ben ik enorm zeeziek geworden. Een meisje waarmee we samen naar Taman Negara reisde zei dat zeeziekte veroorzaakt wordt omdat je evenwichtsorganen nieuwe balans zoeken. Nou die van mij zijn de weg zeker kwijt.....ik loop volgens Dype wit aan en ben zo bang dat ik moet overgeven....(sorry, maar ik wilde het toch even vermelden). Daarna gaan we nog naar Turtle point, there's one roept de kapitein en roept tegen mij get in....faster, faster! But i'm sick roep ik met de drama van een vierjarige kleuter (schaam, schaam)! Omdat we daar geen turtles zien, varen we een stukje verder en daar zien we een prachtexemplaar. Als we terug zijn bij het hotel lijkt het erop of mijn evenwichtsorganen een complete balansdag nodig hebben. Ik heb nog steeds het gevoel alsof ik op een bootje zit. Ook na mijn inmiddels onmisbare siesta, ben ik nog duizelig.....Maar dat komt mij niet uit, want hier leven Nemo en z'n vriendjes en ik ben ze nog niet tegengekomen. We huren snorkelapparatuur en gaan naar een plekje dicht bij het resort, onze laatste poging om Nemo te vinden. Dit stukje is echt prachtig! Eerlijk gezegd vind ik dit stukje mooier dan wat wij van de Great barrier reef hebben gezien. We zien wel twintig verschillende soorten vissen en....we zien niet alleen nemo en z'n vriendjes, maar het hele dorp......SUPER, ik maak een gilletje onder water!

Het water heeft mij evenwichtsorganen weer in balans gebracht en we maken ons op voor onze laatste avond op de perehentians. Een paradijs, waar alles vleugels heeft, zelfs de hagedissen, en de eekhoorns (??)......ach......even heaven has it's flaws......